Optymalizacja podaży białka stanowi jeden z kluczowych elementów wspierających adaptację treningową i regenerację powysiłkową u sportowców wyczynowych. W świetle najnowszych metaanaliz rekomendowany zakres podaży wynosi 1,6–2,2 g/kg masy ciała/dobę, przy czym kluczowe znaczenie ma również dystrybucja białka w ciągu dnia oraz zawartość leucyny w posiłkach.
Synteza białek mięśniowych (MPS) regulowana jest przez szlak mTORC1, którego aktywacja zależna jest od dostępności aminokwasów egzogennych, w szczególności leucyny. Metaanaliza Phillips i Van Loon wskazuje, że dawka 0,3–0,4 g/kg/posiłek maksymalizuje odpowiedź anaboliczną, natomiast dalsze zwiększanie podaży nie prowadzi do proporcjonalnego wzrostu MPS (efekt plateau).

Metaanaliza obejmująca 74 randomizowane badania kontrolowane) wykazała, że suplementacja białka w połączeniu z treningiem oporowym zwiększa FFM średnio o 0,7 kg (95% CI: 0,5–0,9 kg) w porównaniu z placebo. Największe efekty obserwuje się przy podaży ≥1,6 g/kg/dobę.
W przeglądach systematycznych z lat 2021–2024 odnotowano redukcję kinazy kreatynowej (CK) o 8–20% oraz zmniejszenie subiektywnego nasilenia DOMS o 10–15% w ciągu 24–48 h po wysiłku ekscentrycznym przy zwiększonej podaży białka.

Suplementacja 30–40 g kazeiny przed snem zwiększa nocną MPS o 22–35% w porównaniu z placebo. Strategia ta jest szczególnie istotna w okresach intensywnego mikrocyklu startowego.
Przeglądy kliniczne nie wykazują negatywnego wpływu podaży do 2,2 g/kg/dobę na funkcję nerek u osób zdrowych. Zaleca się jednak okresowe monitorowanie parametrów biochemicznych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
Dieta wysokobiałkowa stanowi skuteczną strategię wspierającą regenerację i adaptacje treningowe. Najsilniejsze dowody dotyczą optymalizacji MPS, redukcji markerów uszkodzenia mięśni oraz wzrostu FFM.